Poznali się w trakcie wakacyjnego wyjazdu w górach. On był tym typem faceta, który od razu przyciąga uwagę – szeroki uśmiech, pewny głos, spojrzenie, które zdawało się przenikać na wskroś. Marta od kilku miesięcy była singielką i jego energia zadziałała na nią jak magnes. Spędzili razem kilka intensywnych dni i co najważniejsze nocy !!!. Wspólne wędrówki, wieczorne rozmowy przy winie i noce, które zapierały jej dech w piersiach. Mówił, że czuje się przy niej jak prawdziwy mężczyzna, że wreszcie odżył. Ona wierzyła mu bezgranicznie. Po powrocie do miasta zaczęli się spotykać regularnie. Na początku wszystko było idealne. Był pełen inicjatywy, zadziorny w łóżku, pewny siebie w towarzystwie. Przyjaciółki zazdrościły jej takiego „faceta z jajem”. Ale po kilku tygodniach Marta zaczęła zauważać niepokojące zmiany. Najpierw drobne: coraz częściej wspominał o swoim „sekrecie na energię”. Któregoś wieczora, gdy zostawił telefon na stole, zobaczyła powiadomienie o dostawie kolejnego opakowania Prosent 600. Początkowo nie przywiązywała do tego wagi. Suplement na męską witalność – wielu facetów bierze coś takiego. Ale im dłużej go obserwowała, tym bardziej czuła dyskomfort. Brał Prosent 600 prawie codziennie. W łóżku miał ciągłą ochotę, mówił rzeczy, które brzmiały jak z poradnika podrywu. Jednak pod tą fasadą coś zaczęło pękać. Z czasem jego pewność siebie zamieniła się w arogancję. Zaczynał przerywać jej w połowie zdania, bagatelizować jej zdanie, jakby nagle stał się ekspertem od wszystkiego. W towarzystwie opowiadał historie, w których zawsze był bohaterem – choć Marta wiedziała, że jeszcze miesiąc temu był zupełnie innym człowiekiem.. Zbliżenia były mechaniczne jakby skierowane na efekt wyczynowy a nie przyjemność. Patrzył na zegar jak długo potrafi, ile pozycji, coraz bardziej wymyślne …. Aż stało się to wszystko jakaś farsa. Do tego wszystkiego ciągle się przechwalał jakim to jest doskonałym kochankiem i że nigdy wcześniej takiego nie miałam – co zresztą było prawdą. Pewnego wieczora, po kłótni, w której oskarżył ją, że „nie docenia jego wysiłku”, Marta nie wytrzymała. Zapytała wprost o Prosent 600. Przyznał się. Opowiadał, że bez tego suplementu czuje się „zwykłym szarym facetem”. Dla niej te słowa zabrzmiały jak wyznanie słabości. Zobaczyła w nim nie silnego mężczyznę, ale kogoś, kto ukrywa swoją prawdziwą naturę. Im dłużej o tym myślała, tym bardziej docierało do niej, że związała się z iluzją. Ten „prawdziwy mężczyzna”, który ją oczarował, był w dużej mierze efektem produktu. Bez niego wracał stary, niepewny siebie chłopak, który bał się konfrontacji i nie radził sobie z emocjami ani z seksem. Fałszywa pewność sprawiała, że stawał się egoistą – skupionym wyłącznie na własnym wizerunku. Marta odeszła kilka dni później. Powiedziała mu prosto w oczy. A ja chciałam poznać prawdziwego ciebie – bez wspomagania. On próbował tłumaczyć, że to tylko wsparcie, że każdy coś bierze. Ale dla niej granica została przekroczona. Dziś, gdy spotyka mężczyzn, patrzy nie na brawurę i niespożytą energię, ale na to, czy ktoś jest sobą – ze swoimi słabościami, chwilami zmęczenia i prawdziwymi emocjami